EELTKLOVEN

Soms kan eelt kloven en barsten gaan vertonen. Vaak treedt dit op aan de hiel en is het erg pijnlijk. Deze kloven kunnen zelfs gaan bloeden en ontsteken. De oorzaak is dat het eelt erg droog is. Vooral bij het lopen op blote voeten en 's zomers is het eelt droger en treden kloven gemakkelijker op.

Behandeling
De voetverzorger kan handmatig of machinaal de harde randjes weghalen en nabehandelen met zalf. Een open kloof kan met betadinezalf worden behandeld en verbonden. Een kloof die niet open is kan worden behandeld met bijvoorbeeld levertraanzalf.

KLOVEN

Een kloof kan ontstaan door overdreven verweking van de voethuid, maar ook door uitermate verdroging van de huid. De verweekte huid tussen de tenen is vaak het gevolg van overmatige zweetproductie. Hierbij moet aan de transpiratie gewerkt worden.

Indien de huid in die mate uitdroogt dat de elasticiteit verdwijnt, zal ze openbarsten. Zo ontstaan kloven aan de hielen. Het dragen van slippers met een harde zool die voortdurend tegen de hiel slaat, bevordert het ontstaan van kloven.

HARDE LIKDOORN

Dit is een verharde naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een kegeltje, met de punt in de huid gericht. Meestal ontstaat de likdoorn in het centrum van een eeltplek, als gevolg van een langdurige plaatselijke wrijving en druk omdat daar de celgroei het grootst is.

Deze eeltkern zal extra druk uitoefenen op de zenuwuiteinden en daardoor pijn veroorzaken. Als verdediging kan zich een vochtzakje vormen tussen de opperhuid en de lederhuid. Bij aanhoudende druk kan de huid zelfs in een ontstekingstoestand terechtkomen.

WEKE LIKDOORN

De zachte likdoorn bevindt zich bijna altijd tussen de tenen. Het is een zachte eeltvlek met daarin een pijnlijke kern. Deze pijnlijke eeltkern ontstaat door voortdurende kneding van de huid tussen twee uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes (interfalangeale gewrichtjes). Vaak wordt het ontstaan van dit kwaaltje bevorderd door transpiratievocht dat niet kan verdampen.

Behandeling
Na enkele keren vakkundig wegsnijden door je chiropodiste en de gekwetste huid tijdelijk te sparen door drukvrij te leggen, is de kans groot dat de likdoorn wegblijft.

Meest voorkomende plaatsen

  • Op de hamer- of klauwteen
  • Onder de voet t.h.v. kopjes van de middenvoetbeentjes (doorzakking dwarse voetboog)
  • Buitenkant kleine teen

Mogelijke oorzaken

  • Onaangepast schoeisel
  • Lichaamsgewicht
  • Door slecht functioneren van voet of tenen
  • Weerstand van de grond (dunne zolen)

HARDE LIKDOORN

Dit is een verharde naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een kegeltje, met de punt in de huid gericht. Meestal ontstaat de likdoorn in het centrum van een eeltplek, als gevolg van een langdurige plaatselijke wrijving en druk omdat daar de celgroei het grootst is.

Deze eeltkern zal extra druk uitoefenen op de zenuwuiteinden en daardoor pijn veroorzaken. Als verdediging kan zich een vochtzakje vormen tussen de opperhuid en de lederhuid. Bij aanhoudende druk kan de huid zelfs in een ontstekingstoestand terechtkomen.

ZAADLIKDOORN

Deze likdoorntjes zien uit als kleine harde graankorreltjes, zonder omliggend eelt. Ze liggen eerder op de huid, dan erin, verspreid over voetzool en hiel. Ze zijn niet pijnlijk en hinderen nauwelijks.

Mogelijke oorzaken

  • Anhidrose (geen zweetafscheiding)
  • Huidziekten
  • Ouderdom
  • Droge ondervoede huid
Raadpleeg nu onze prijzen